De Terwoldse Autocross Organisatie is opgericht in 1975.
Toon Hagen, Jan Martens en Jan Lubbers waren enthousiaste autocrossers.
Zij reden altijd mee bij wedstrijden, maar waren niet aangesloten bij een club.
Toen dat verplicht werd gesteld, besloten zij een vereniging op te richten: de TACO was geboren.
Een vereniging was verplicht een maal per jaar een wedstrijd te organiseren.
Die eerste wedstrijd werd in de Wilpse Achterhoek bij de familie van der Linden gehouden.
Er deden 150 autocrossers mee verdeeld in drie klassen. Het derde jaar werd in Terwolde
gestart en sindsdien is die plaats de thuishaven van de TACO.

De TACO-kleur was in eerste instantie oranje-groen, maar met de tijd veranderde ook de kleur.
Later werd het blauw-wit en nu is het al een aantal jaren rood-wit, vanaf 2006 met de inmiddels bekende "blokjes".

Zo'n 15 jaar geleden, gingen alle (ongeveer 6) TACO-rijders elke zondag naar de autocross.
's Ochtends werd er vroeg opgestaan, werd er brood gesmeerd en vertrokken richting "de schuur"in Twello.
Daar verzamelden de rijders dan met hun vrouw en kinderen en de crossauto op de aanhanger achter de auto. In collone werd er dan naar de wedstrijd gereden. Daar aangekomen werd "de TACO tent" (jaja, dat groene ding dat tegenwoordig alleen tijdens de eigen cross nog dienst doet als scherm tegen regen en zon bij de container) gezamenlijk opgebouwd en gingen vrouw en kinderen daar op hun campingstoeltjes zitten met een koelbox vol proviant. De mannen bleven op het rennerskwartier en kwamen na hun eerste manche ook naar de tent een broodje eten. Ik weet nog wel dat we altijd gingen plassen als "de gebakjes" moesten, want zo noemden wij de standaardklasse toen; het ging toen ook nog wel een heel stuk langzamer dan nu en wij hadden geen rijders in die klasse.
We waren altijd met ongeveer 10 kinderen: Samantha, Michelle, Celeste, Wilton, Sabine, Daniel, de boefjes, Michel, mijn zusje en ik. In het begin waren we vooral bezig met zandkasteeltjes bouwen (en gingen de emmertjes en schepjes mee in de auto), toen we wat ouder waren, werd het verstoppertje en nog later gingen we flesjes zoeken om een zakcentje bij te verdienen.
Als dan een van "de vaders" moest rijden, stonden we allemaal in de tent aan het hek, en kon je onze harten bijna voelen bonzen. De TACO-rijders werden naar de finish geschreeuwd door de moeders en de kinderen waren dolblij als een van de vaders won. En natuurlijk droomden we er allemaal stiekem van om ooit zelf een keer mee te rijden…

Ook toen al organiseerde de TACO een keer in het jaar een autocross. De weken ervoor waren mijn ouders altijd druk bezig met de organisatie en het ophalen van de premies, maar van het weekend zelf kreeg ik altijd weinig mee omdat ze "te druk waren om op ons te passen". Wij gingen het weekend dan altijd uit logeren. Totdat ik een jaar of 10 was; toen waren we eindelijk oud genoeg om het weekend ook op de cross rond te lopen. In het begin mochten we daar nog niet slapen, maar we waren er tenminste en hielpen al jong met onder andere de lunchpakketten voor de vrijwilligers klaarmaken.

Maar als je dan een jaar of 12 bent en naar de middelbare school in de stad gaat, dan wil je niet meer elke zondag mee naar "dat boerengebeuren"en ga je je ertegen afzetten. Dus langzamerhand werd het groepje kinderen dat mee ging kleiner en ging iedereen zijn eigen weg; uitgaan, werken, etc. Maar elk jaar bij de weekendcrossen en dat weekend in Terwolde zag je elkaar weer en was het weer feest. Vanaf toen ben ik niet meer zo vaak mee geweest naar de autocross, en langzaam zag ik de vereniging groeien.

Inmiddels zijn we van 6 naar meer dan 50 rijders gegroeid met rijders in de leeftijden van 18 tot zo'n 50 jaar en staat de nieuwe generatie kinderen al weer aan het hek. Niet alleen binnen onze vereniging is er veel veranderd, maar het hele autocross wereldje is veranderd; vroeger was je de hele dag met "de vereniging" bij elkaar in de tent, maar nu heeft bijna iedereen een eigen camper waar je lekker rustig kan zitten. Daarom wordt er veel minder naar de cross zelf gekeken door de aanhang. Ook is het niet meer zo dat iedereen samen naar de autocross gaat en de hele dag bij elkaar is; iedereen heeft meer zijn eigen team ontwikkelt en de TACO is meer een overkoepelende organisatie geworden.
Deze ontwikkeling heeft er ook toe geleid dat onze "eigen cross" steeds groter is geworden; inmiddels is het al een Europokal wedstrijd met 500 deelnemers. Waar vroeger voldoende ruimte was op 3 hectare grond, is er nu al zo'n 15 nodig.
Om zo'n weekend allemaal in goede banen te leiden, zijn er veel vrijwilligers nodig. "Het ervaren spul", wil wel graag de touwtjes in handen houden, maar ik merk dat er toch wel steeds meer naar "de jongeren" toe wordt geschoven en ik denk dat dit ook een goede ontwikkeling is; de vereniging moet tenslotte wel voortgezet worden.